• Thursday, August 26th, 2010
προκρουστεια κλίνη

Προκρούστεια κλίνη

ΔΙΑΧΥΤΗ είναι η πεποίθηση ότι η Ελλάδα διανύει «ύποπτη περίοδο στάσεως των πληρωμών» και περιήλθε σε κατάσταση αφερεγγυότητας, εφόσον μακροχρονίως αδυνατεί να αντεπεξέλθει τις οικονομικές της ανάγκες σε βασικούς τομείς της λειτουργικής της δομής. Γι’ αυτό καταφεύγει σε διαδοχικούς τοκογλυφικούς δανεισμούς, με αποτέλεσμα την συσσώρευση υπέρογκου δημοσίου χρέους, η διαχείριση του οποίου οδηγεί σε περαιτέρω επαχθείς δανεισμούς, με τους αδίστακτους κερδοσκόπους του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος να επιβάλλουν υψηλά επιτόκια και το χρέος να γιγαντώνεται με επισφαλή προοπτική ομαλής αποπληρωμής του, ώστε η δανειολήπτρια χώρα μας να βρίσκεται στα πρόθυρα πτωχεύσεως.

       Ενόψει της δεινής αυτής καταστάσεως οι καλοθελητές δανειστές μας (ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ), για την εξασφάλιση των δανείων τους απαίτησαν και οι κυβερνήτες μας παραχώρησαν σημαντικό μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και την υποθήκευση του μέλλοντος του ελληνικού λαού, με εγκαθίδρυση συνθηκών εργασιακής δουλείας και εκμηδενισμού της κοινωνικής ασφαλίσεως και της ιατρικής περιθάλψεως των λαϊκών στρωμάτων, που καταναγκάζονται σε εξαθλιωμένη διαβίωση και σε απέλπιδες θυσίες προς αποφυγή της αναπόφευκτης καταρρεύσεως. 

     Διότι σε αυτήν ασφαλώς οδηγείται η χώρα, αφενός με την  κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων (που σε παλαιούς δύσκολους καιρούς κατακτήθηκαν και στραγγαλίζονται τώρα, στις αρχές του 21ου αιώνα της αδυσώπητης παγκοσμιοποιήσεως του πλούτου και της βίαιης προσαρμογής), και αφετέρου με το ανηλεές φορολογικό χαράτσωμα του βασικού κορμού των μικρομεσαίων τάξεων της χώρας, που απαρεγκλίτως οδηγούνται σε οικονομικό μαρασμό, με αποτέλεσμα την συρρίκνωση της πραγματικής και συνακολούθως της αναπτυξιακής οικονομίας.

       Επειδή όμως είναι αδύνατο να δημιουργηθεί ο,τιδήποτε χωρίς αιτία(«παντί γρ δνατον χωρς ατου γνεσιν σχεν» Πλάτωνος, Τίμαιος 28a), επιβάλλεται η αποκάλυψη και ο εξοστρακισμός των αιτίων της παραπάνω συγκυρίας. Και κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η οικονομική μας κατάρρευση οφείλεται στην εγκληματική κακοδιαχείριση των δημοσίων πραγμάτων της χώρας από τους εκάστοτε επίορκους κυβερνήτες της, οι οποίοι επιδόθηκαν στη διαχρονική κατάχρηση του δημοσίου πλούτου και την κομματική διασπάθισή του, διαπλεκόμενοι σε παντοειδή σκάνδαλα που επί μακρόν συγκλονίζουν την κοινή γνώμη (πρωθυπουργικοί δανειστές, επιχορηγήσεις Κτηματολογίου, υποθέσεις Κοσκωτά και Χρηματιστηρίου, δομημένα ομόλογα, υποθέσεις Ζαχόπουλου και Μονής Βατοπεδίου, διαχρονικές «μίζες» Siemens και εξοπλιστικών προγραμμάτων κ.λ.π.).

       Αλλά δυστυχώς, αντί να αποκατασταθεί το νοικοκύρεμα των δημοσίων οικονομικών και επέλθει η κάθαρση των σκανδάλων, ώστε να αποσοβηθεί περαιτέρω αναπαραγωγή τους, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα τα διαχειρίζεται συγκαλυπτικώς με ακροθιγείς μόνο εξαιρέσεις, προφανώς λόγω συμψηφιστικής υπαιτιότητας, εφόσον αυτά αποτελούν κληρονομιαία βαρίδια του.

       Σε τούτο βεβαίως συμβάλλει και η ολιγωρία της χρονοβόρας δικαστικής διαδικασίας, αλλά προπαντός τα ΜΜΕ που με τα golden boys εκμαυλίζουν την λαϊκή συνείδηση και την διαστρέφουν ανάλογα με τα συμφέροντα των πατρώνων τους και των κομματικών συνεργών τους. Γι’ αυτό αντί να προβάλλουν την ανάγκη παραδειγματικής τιμωρίας των διαπλεκομένων καταχραστών και ολικής δημεύσεως της περιουσίας τους προς αναστήλωση της οικονομίας, μεθοδεύουν τον αποπροσανατολισμό της ενημερώσεως με κουτσομπολίστικες παραβατικότητες επουσιώδους κοινωνικής απαξίας και με την καλλιέργεια κλίματος αναγκαίας αποδοχής των απάνθρωπων αντιλαϊκών μέτρων, ευνουχίζοντας έτσι την κοινή γνώμη και τη νεολαία. Αδιστάκτως μάλιστα προβάλλουν ως μεταρρύθμιση την κατεδάφιση του κοινωνικού Κράτους και αναγγέλλουν ως «μπόνους και ανάσες» την βραχυπρόθεσμη παράταση του επιθανάτιου ρόγχου του. 

      Και η μόνη αντίδραση που εκδηλώνεται από τις θιγόμενες  κοινωνικές ομάδες έχει την μορφή ημερησίων φολκλορικών διαδηλώσεων (ρεπό) υπό τις οδηγίες των συνδικαλιστών, που αργότερα μεταπηδούν σε υπουργικούς θώκους για να στηρίξουν τις εκάστοτε αντικοινωνικές ρυθμίσεις. Άσχετες βεβαίως είναι οι τρομοκρατικές παρενέργειες που παρεισφρέουν για να προκαλέσουν –Κύριος οδε― ποιες ανομολόγητες σκοπιμότητες. Αμφότερα δε τα φαινόμενα διαστρέφονται σε μία πολεμική όχι κατά της υπεύθυνης πολιτικής νομενκλατούρας, αλλά σε μεθοδευμένη αντιπαράθεση των κοινωνικών ομάδων, με διαδηλώσεις και απεργίες της μιας σε βάρος της άλλης. 

      Και μέσα σ’ αυτήν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα παρέχεται η ευχέρεια στους καραδοκούντες γείτονές μας να προωθούν τα επεκτατικά τους σχέδια στο Αιγαίο, την αδιαλλαξία στην διχοτομημένη Κύπρο και τον σφετερισμό του ελληνικού ονόματος της Μακεδονίας, με την Ελληνική Κυβέρνηση να εμφανίζεται απρόθυμη ή αδύναμη να αντιδράσει αποτρεπτικώς, ενώ αντεθνικώς υποθάλπει την μεταναστευτική επικυριαρχία.

       ‘Ολα αυτά καταδεικνύουν ότι οι πολιτικοί Δαμάστες του λαού και Πολυπήμονες μιμητές του Προκρούστη επλάνεψαν την Ελλάδα και την οδήγησαν στην «προκρούστεια κλίνη», όπου αναλγήτως ακρωτηριάζουν τα ζωτικά της μέλη με βέβαιη την επέλευση του μοιραίου, ενώ οι πνευματικοί της ταγοί αιδημόνως σιωπούν.

       Και εκείνο που χρειάζεται πλέον η χώρα είναι η αληθινή Επανάσταση, την οποία επιτάσσει το Ελληνικό Σύνταγμα με την ακροτελεύτια διάταξή του και που καλείται να επιτελέσει η νεολαία μας, παρότι το πολιτικό κατεστημένο έχει σκοπίμως  αποχαυνώσει με την ανιστόρητη και αθεϊστική Παιδεία που της σερβίρει ποικιλοτρόπως.

      Νεοέλληνες, αγρυπνείτε, ανανήψατε από τον λήθαργο της ολέθριας ραστώνης, αναλογισθείτε το ζοφερό μέλλον  που χάλκευσε για σας η απερχομένη «γενεά των καταραμένων» και ενστερνισθείτε την ιερή παρακαταθήκη του μεγάλου εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά:

Κωστής Παλαμάς

Κωστής Παλαμάς

«Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,                   όπως το βρεις κι όπως το δεις να μην το παρατήσεις…
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής! Κι αν είναι
κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι,
μη φοβηθείς το χαλασμό! Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα,
ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο,
και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα,
για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα…
Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει, 
   κορώνα ιδέα, ιδέα σπαθί, που θα είν’ απάνου απ’ όλα!».

––––––––––––––

* Δημοσιεύθηκε στο  38735/3-8-2010  φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ».

 divider

 

Category: 'Αρθρα
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply