• Tuesday, June 05th, 2012

Κατά τον κλασσικό φιλόσοφο Αριστοτέλη, τρία είναι τα προσόντα  που  πρέπει να διαθέτει ο επιφανής πολιτικός: α)  φιλοπατρία, δηλαδή   ανυπόκριτη   αγάπη   προς  την  πατρίδα,  β) μέγιστη ικανότητα για την άσκηση των κυβερνητικών καθηκόντων και γ) αρετή και δικαιοσύνη κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας. «Τρα δ τινα χρ χειν τος μλλοντας ρξειν τς κυρας ρχς, πρτον μν φιλαν πρς τν καθεστσαν πολιτεαν, πειτα δναμιν μεγστην τν ργων τς ρχς, τρτον δ ρετν κα δικαιοσνην ν τ πολιτείᾳ» (Πολιτικά Ε΄ ε΄). Και ο ίδιος  φιλόσοφος  συμπληρώνει, ότι ο έξοχος  κυβερνήτης  πρέπει να είναι αγαθός και φρόνιμος, δηλαδή συνετός και ενάρετος. «Φαμν δ τν ρχοντα τν σπουδαον γαθν εναι κα φρνιμον» (Πολιτικά Γ΄ β΄). Ενώ ο θείος Πλάτωνας προσθέτει, ότι ο έντιμος πολιτικός δεν πρέπει να διακατέχεται από φιλαργυρία ή φιλαρχία. «Οτε χρημτων νεκα θλουσιν ρχειν ο γαθο οτε τιμς» (Πολιτεία Α΄ ιθ΄).

Συναφώς σταχυολογούμε τις παρακάτω διαχρονικές παραινέσεις του σπουδαίου ρήτορα και φιλοσόφου Ισοκράτη προς κάθε κυβερνήτη ή πολιτικό:

® «Οκει τν πλιν μοως σπερ τν πατρον οκον…» (Να διοικείς το κράτος όπως ακριβώς την πατρική σου οικία, με αξιοπρέπεια μεν όσον αφορά τα δημόσια έργα, με νοικοκυροσύνη δε όσον αφορά τη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων, ώστε να έχεις καλή φήμη και δημοσιονομική επάρκεια).

® «Τοιούτους φστη τος πργμασιν τος μ δι σο γιγνομνοις, ς ατς τς ατας ξων ν ν κενοι πρξωσιν» (Το χειρισμό των δημοσίων υποθέσεων να αναθέτεις στους κατάλληλους, με την ιδέα ότι θα ευθύνεσαι ο ίδιος για τα σφάλματά τους).

® «Δι παντς το χρνου τν λθειαν οτω φανου προτιμν…» (Πάντοτε να δείχνεις τέτοιο σεβασμό στην αλήθεια, ώστε να είσαι πιο αξιόπιστος από τις υποσχέσεις των άλλων).

® «Σημεον στω σοι το καλς βασιλεειν, ν τος ρχομνους ρς επορωτρους κα σωφρονεστρους γιγνομνους δι τν σν πιμλειαν» (Απόδειξη ότι καλώς κυβερνάς να θεωρείς, όταν βλέπεις τους διοικουμένους να γίνονται ευπορότεροι και συνετότεροι εξαιτίας της δικής σου φροντίδας).

® «Καλς δ δημαγωγσεις, ἐὰν μθ’ βρζειν τν χλον ἐᾷς μθ’ βριζμενον περιορς…» (Θα κυβερνήσεις δε καλώς, εάν ούτε τον όχλο θα αφήνεις να βιαιοπραγεί, ούτε θα ανέχεσαι να βιαιοπραγείται, αλλά να επιμελείσαι ώστε να λαμβάνουν τα αξιώματα οι άριστοι, οι δε άλλοι να μη αδικούνται).

® «Φυλακήν σφαλεσττην γο εναι τν τε τν φλων ρετν κα τν τν πολιτν ενοιαν κα τν σαυτο φρνησιν…» (Να θεωρείς ότι η ασφαλέστερη φρούρησή σου είναι η αρετή των φίλων, η συμπάθεια των πολιτών και η φρόνησή σου).

® «’Εκ τν κοινν πιμελειν παλλττου μ πλουσιτερος λλ’ νδοξτερος» (Από τις δημόσιες υπηρεσίες να αποχωρείς όχι πλουσιώτερος, αλλά με καλύτερη φήμη).

® «Μελέτω σοι το πλθους, κα περ παντς ποιο κεχαρισμνως ατος ρχειν…» (Να μεριμνάς περί πάντων για το λαό, με τρόπον ώστε να διοικείς με την ευχαρίστησή του, έχοντας υπόψη σου ότι περισσότερο χρόνο παραμένουν οι κυβερνήσεις που φροντίζουν καλύτερα τα συμφέροντα του λαού).

Δυστυχώς η λειτουργία του σύγχρονου πολιτικού συστήματος της Ελλάδος διακατέχεται από φαύλο κομματισμό και άκρατη δημαγωγία, καταδεικνύοντας την σπανιότητα των προαναφερομένων προσόντων και την παραγνώριση των ανωτέρω σοφών παραινέσεων.

Επιβεβαίωση τούτου αποτελεί το πασίδηλον γεγονός, ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών επιδόθηκαν αδιαλείπτως στην εγκληματική κακοδιοίκηση και κακοδιαχείριση των δημοσίων πραγμάτων, υποθάλποντας τον αθέμιτο πλουτισμό κομματικών στελεχών και την διαφθορά του κοινωνικού ιστού, ώστε διαβρώθηκε καταλυτικώς ολόκληρος ο  κρατικός οργανισμός και η οικονομική υπόσταση της χώρας, την οποία κατέστησαν παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγή.

Τούτο καταφαίνεται προεχόντως από τα αλλεπάλληλα πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα που εκκολάφθηκαν διαχρονικώς και συγκαλύφθηκαν από το πολιτικό κατεστημένο, το οποίον επιπλέον αποφεύγει επιμελώς να ανατάξει την κοινωνική ευνομία και την δημοσιονομική ευρυθμία, αλλά πειράται να εμβαλώσει τις δυσμενείς επιπτώσεις με την ανελέητη φοροεπιδρομή σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, τον ακρωτηριασμό των απολαβών μισθωτών και συνταξιούχων και την συρρίκνωση της υγειονομικής περιθάλψεως και γενικώς της κοινωνικής πρόνοιας, παραβιάζοντας καταφώρως τις συναφείς συνταγματικές επιταγές.

Και πάντα ταύτα παρά τις δημαγωγικές διαβεβαιώσεις ότι «λεφτά υπάρχουν», και τις επανειλημμένες υποσχέσεις ότι δεν θα επιβληθούν νέοι φόροι, ούτε θα θιγούν τα κεκτημένα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των πολιτών. Ωστόσο μεθοδεύθηκαν τοκογλυφικοί δανεισμοί από τους άσπονδους ευρωπαϊκούς εταιριστές μας, με υποθήκευση του επίγειου και υπόγειου εθνικού πλούτου και με εγκαθίδρυση στην χώρα μας αποικιακής επικυριαρχίας των αδίστακτων κερδοσκόπων.

Βεβαίως η αβελτηρία αυτή επέφερε την απαξίωση  των πολιτικών, που εκδηλώνεται ακόμη και με προπηλακισμούς εκείνων από αυτούς που αποτολμούν δημόσιες εμφανίσεις χωρίς φρούρησή τους με κουστωδία πραιτωριανών. Η απαξίωση αυτή εναργώς αποτυπώθηκε κατά τον πρώτο γύρο των εθνικών εκλογών της 6ης Μαΐου 2012, με την αδυναμία των πρώην κομμάτων εξουσίας να συγκροτήσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Τούτο όμως ανέδειξε και την υπερφίαλη άρνηση των αναβαθμισμένων παλαιών και νεοφανών κομμάτων, να συμβάλλουν στην σύμπηξη κυβερνήσεως συνεργασίας, ωθούμενα προφανώς από αλαζονική φιλαρχία και μικροκομματικές σκοπιμότητες, παραγνωρίζοντας την εικαζομένη θέληση του λαού και το εθνικόν όφελος.

Έτσι η χώρα σύρεται σε επαναλειπτικές εκλογές με τους ίδιους εν πολλοίς εφθαρμένους ή επαρμένους και άλλους «ανωμότες» πολιτικούς, επαγγελλομένους διάφορες δημοκοπίες φρούδων ελπίδων, χωρίς ωστόσο να εξαγγέλλουν την καταπολέμηση των προαναφερομένων εγγενών αιτίων και την τιμωρίαν των υπαιτίων της οικονομικής μας καταρρεύσεως. «Οψόμεθα εις την κάλπην»!  

Category: 'Αρθρα
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply