• Saturday, May 29th, 2010

turkish_f-16_0

       Η ΙΣΤΟΡΙΑ διδάσκει ότι όσο αδιαμφισβήτητα είναι τα οφέλη των    κρατών από την ειρηνική τους συνύπαρξη, εξίσου δυσχερής είναι και η γονιδιακή μετάλλαξη των λαών τους. Όπως επίσης είναι βέβαιο, ότι προϋπόθεση της ειρηνικής συνυπάρξεως είναι η εξομάλυνση των εκατέρωθεν αμφισβητήσεων, διασφαλισμένη με αμοιβαίες υποχωρήσεις στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου και της ειλικρινούς διαθέσεως για ειρήνη και κοινή ευημερία.

        Με  βάση  τα  ανωτέρω  αξιώματα,  διαφαινόταν προβληματική η σκοπιμότητα της πρόσφατης επισκέψεως στην Αθήνα του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, ενόψει και της οικονομικής συγκυρίας της  Χώρας μας. Και τούτο επαληθεύθηκε από τα αρνητικά για την Ελλάδα αποτελέσματα, σε αντίθεση με την προβολή των στόχων της Τουρκίας, όπως τούτο καταφαίνεται από τις παρακάτω διαπιστώσεις:

       1) Η βασική συμβολή της «άσπονδης» συμμάχου μας, ενόψει και της οικονομικής μας δυσπραγίας, θα ήταν η εγκατάλειψη της επιθετικής της τακτικής, που θα οδηγούσε στον περιορισμό των εξοπλισμών, ώστε να παύσει η αιμορραγία του εθνικού μας προϋπολογισμού για την ενίσχυση των Ενόπλων  Δυνάμεων και τη διατήρησή τους σε ετοιμότητα προς απόκρουση επαπειλουμένης επεκτατικής επιδρομής της γείτονος.

       Την απειλή αυτή δυστυχώς όχι μόνον δεν απάλειψε ο τούρκος πρωθυπουργός, αλλ’ αντιθέτως την ενίσχυσε με τη δήλωσή του, ότι «οι πτήσεις των τουρκικών μαχητικών αεροπλάνων πάνω από τα ελληνικά νησιά δεν καταγράφονται ως παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και πρέπει οι δύο χώρες να συμφωνήσουν, ώστε να γίνονται αόπλως», θέτοντας έτσι ζήτημα συγκυριαρχίας στο Αιγαίο.

       Συνέργεια σε τούτο προσφέρει βεβαίως και η  Ευρωπαϊκή Ένωση με την άρνησή της να εγγυηθεί την προστασία των εθνικών μας συνόρων, ώστε να επιβληθεί η ευνομία στην περιοχή.

       2) Ως προς την επίτευξη δικαίας λύσεως του Κυπριακού ζητήματος, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας αναφέρθηκε με την ίδια δολιευτική επιδεξιότητα, ότι «τη λύση προσέφεραν οι  Τουρκοκύπριοι  με την υπερψήφιση του (τραγελαφικού) Σχεδίου Ανάν, το οποίον καταψήφισαν οι Ελληνοκύπριοι», αποκαλύπτοντας έτσι την αδιαλλαξία που προωθεί με την ηγεσία των τουρκοκυπρίων κατά τις διεξαγόμενες διαπραγματεύσεις.

       3) Ως προς το ζήτημα επαναλειτουργίας της εκκλησιαστικής Σχολής της Χάλκης, ο Τούρκος πρωθυπουργός ανέφερε ότι «…τούτο θα κριθεί», παραπέμποντας προφανώς στο άγνωστο μέλλον. Ανταπαίτησε μάλιστα την επαναλειτουργία του Φετιγιέ Τζαμί πλησίον της Αρχαίας Αγοράς των Αθηνών, πράγμα που αφελώς υποσχέθηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, παραλείποντας ωστόσο να ανταπαιτήσει την επαναλειτουργία και του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

       Εδώ αξίζει να επισημανθεί ότι η ελληνική Κυβέρνηση παρεχώρησε οικόπεδο στην περιοχή του Βοτανικού για την ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους, που θα οικοδομηθεί με δαπάνες του πτωχού Ελληνικού Δημοσίου, πράγμα που δεν έχει πράξει για κάποια ελληνορθόδοξη εκκλησία.

       4) Βεβαίως  ο  Ταγίπ   Ερντογάν  δήλωσε  ότι  δεν  τον  ενοχλεί ο «οικουμενικός» τίτλος του Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως.  Δεν μπορούσε όμως  να πράξει αλλιώς, εφόσον η προσωνυμία αυτή του Πατριάρχη είναι διεθνώς κατοχυρωμένη και παγκοσμίως αναγνωρισμένη. Δράχθηκε όμως της ευκαιρίας να αντιπροβάλλει ότι και ο μουφτής της Ξάνθης θα πρέπει να εκλέγεται από την τουρκική κοινότητα και να μη διορίζεται από την ελληνική Κυβέρνηση, όπως ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης.

       5) Εξάλλου οι δύο πρωθυπουργοί εξήγγειλαν ελληνοτουρκική συνεργασία στον τομέα του τουρισμού, ώστε να επωφεληθεί και η Τουρκία τον πολιτισμικό τουρισμό που προσελκύουν τα αρχαία μνημεία και οι φυσικές καλλονές των ελληνικών νησιών μας. Μάλιστα ο Έλληνας πρωθυπουργός επιπολαίως υποσχέθηκε κατάργηση της βίζας για τουριστικούς λόγους, με κίνδυνο ανέλεγκτης εισόδου στη Χώρα μας ανεπιθύμητων προσώπων.

       6) Υπεγράφη ακόμη συμφωνία για τον περιορισμό της λαθρομεταναστεύσεως, με υποχρέωση της Τουρκίας να συμβάλλει στην επανεισδοχή 1000 λαθρομεταναστών ετησίως από τις δεκάδες χιλιάδες που προωθούνται από τα εδάφη της, απαλλασσομένη έτσι από την διεθνή υποχρέωσή της για αποτελεσματικό έλεγχο της διακινήσεως λαθρομεταναστών.

       7) Ακατανόητη βεβαίως είναι και η περιβαλλοντική συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, εφόσον εξαρκούν οι υπάρχουσες διεθνείς συνθήκες και το μοναδικό πρόβλημα που ανακύπτει στην περιοχή είναι η εξαγγελθείσα λειτουργία πυρηνικού αντιδραστήρα στα μικρασιατικά παράλια της Τουρκίας..

       8) Αλλά και η μορφωτική συμφωνία αποβαίνει σε βάρος της εθνικής μας συνοχής, εφόσον επιβάλλει την αλλοίωση της ιστορικής μας Παλιγγενεσίας, στα μέτρα που εξυπηρετούν τον επεκτατικό φανατισμό, με τον οποίον γαλουχείται το τουρκικό έθνος.

       9) Με άλλη συμφωνία μεθοδεύεται η επεκτατική εισβολή της Τουρκίας με τις χερσαίες, εναέριες και θαλάσσιες συγκοινωνίες της στην ελληνική επικράτεια, επιζημίως των αντίστοιχων ελληνικών.

       10) Καθιερώθηκε μάλιστα και διμερές μικτό υπουργικό συμβούλιο των δύο χωρών με αόριστα ευχολόγια, απρόβλεπτες εμπλοκές και σίγουρα πολυδάπανη λειτουργία.

       11) Επισημαίνεται ότι ο Ταγίπ Ερντογάν, κατά παράβαση της διεθνώς καθιερωμένης υποχρεώσεώς του, απαξίωσε να καταθέσει στέφανον τιμής στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

        Με όλα αυτά καταδείχθηκε ότι η επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού μετά της πολιτικοdenxehno1-οικονομικής συνοδείας του, απλώς πλαισιώθηκε με βαρύγδουπες επαγγελίες περί ελληνοτουρκικής φιλίας,  στην πραγματικότητα όμως  καταγράφηκε  σαν ένας ακόμη–συνειδητός ή ασυνείδητος–αδέξιος χειρισμός της νεόκοπης ελληνικής Κυβερνήσεως, εφόσον αυτή ουδέν απεκόμισε, ενώ η τουρκική κομπανία «τα πήρε όλα κι έφυγε».

———————————

* Δημοσιεύθηκε στο 38679/26-5-2010 φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ». 

divider

Category: 'Αρθρα
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply