• Wednesday, January 04th, 2012

Πασιφανές είναι το γεγονός, ότι η έρπουσα κοινωνικο-οικονομική κρίση της Ελλάδος προκλήθηκε από την αχρειότητα των κυβερνητών της, οι οποίοι απεργάσθηκαν διαχρονικά την αποσύνθεση της δημοσίας ζωής και την εκκόλαψη σκανδάλων καταχρήσεως του δημοσίου πλούτου, τα οποία τελικώς συγκαλύφθηκαν με συμπαιγνία των δύο εναλλασσομένων στην εξουσία υπόλογων κομμάτων. Αναντίρρητο επίσης είναι, ότι κατά την τελευταία διετία η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό την πρωθυπουργία του Γιώργου Παπανδρέου, με συνειδητή ή ασυνείδητη ευήθεια παρέδωσε την χώρα βορά της αδηφάγου χρηματαγοράς, συνομολογώντας τοκογλυφικούς δανεισμούς με αντεθνικούς και λίαν επαχθείς για το λαό όρους, κατά παραβίαση της συνταγματικής τάξεως και των ατομικών κα κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ιστορικώς αναπόφευκτη συνέπεια των ανωτέρω υπήρξε η φόρτιση της λαϊκής οργής με υποφώσκουσα έκρηξη ανέλεγκτων εξεγέρσεων ανατροπής του πολιτικού κατεστημένου. Προοίμιον μάλιστα αποτέλεσαν οι εκτεταμένες εκδηλώσεις απαξιώσεως των πολιτειακών εκπροσώπων κατά τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Τούτο ασφαλώς εθορύβησε τόσον την κομπανία των κερδοσκόπων, όσον και των εγχωρίων συνεργών τους. Έτσι εξηγείται η εμμονή των πρώτων για ευρεία συναίνεση των πολιτικών κομμάτων και η εσπευσμένη εξαγγελία δημοψηφίσματος από τον τέως Πρωθυπουργό της χώρας, με παράλληλους στόχους, αφενός μεν την επικύρωση των απεχθών και παράνομων δανειακών συμβάσεων, κατ’ επιταγή του Συντάγματος από τα 3/5 της Βουλής, αφετέρου δε την συνυπευθυνότητα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, ώστε να εξοβελισθεί η πιθανότητα διαφωνίας της, οψέποτε καταλάβει την εξουσία.

Και το μεν δημοψήφισμα εξοβελίσθηκε για τον φόβο αρνητικής ψήφου του λαού, καθόσον πονήρως συνδέθηκε από τον Πρωθυπουργό με την επικύρωση των παράνομων μνημονίων. Όμως οι αδίστακτοι δανειστές προέβαλαν τον εκβιασμόν, ότι η απαιτουμένη πολιτική συναίνεση αποτελεί προϋπόθεση για την καταβολή στην χώρα μας της αναγκαίας 6ης δόσεως του προσφάτου δανεισμού.  Ο δε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως Αντώνης Σαμαράς, εμφανίσθηκε εγκλωβισμένος και απεμπόλησε την ευκαιρία διενεργείας εκλογών, των οποίων βασίμως θα αναδεικνυόταν νικητής, συνήνεσε μάλιστα στον σχηματισμό κυβερνήσεως ευρείας αποδοχής υπό εξωκοινοβουλευτικόν πρωθυπουργόν να υλοποιήσει τον τοκογλυφικόν δανεισμόν, τον οποίον βασικώς και ο ίδιος αποδέχεται, συντασσόμενος υπέρ  της εκποιήσεως του δημοσίου πλούτου και της εγγείου ιδιοκτησίας της χώρας.

Έτσι μεθοδεύθηκε η συγκρότηση Κυβερνήσεως υπό τον επίλεκτον συνεργάτη της δανειακής Τρόικας Λουκά Παπαδήμο, κατά διασάλευση της τάξεως των άρθρων 37 και 38 του Συντάγματος, εφόσον δεν απολαμβάνει της εγκρίσεως όλων των κομμάτων της Βουλής, οι δε αρχηγοί των αριστερών κομμάτων ασεβώντας προς το Σύνταγμα απαξίωσαν να προσέλθουν στην πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας και να προβάλλουν ενδεχόμενες αντιρρήσεις. Ωστόσο ο περιστασιακός πρωθυπουργός σχημάτισε μίαν ετερόκλιτη, πολυπληθή και πολυδάπανη Κυβέρνηση, με επικυριαρχία του αποτυχόντος και δημοσκοπικώς μειοψηφούντος κόμματος του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο έτσι προσφέρθηκε η ευκαιρία ανασυντάξεώς του και στον αρχηγό του να εμφανίζεται ως πρωθυπουργεύων κυρίαρχος των πολιτικών δρωμένων.

Ακόμη ο Λουκάς Παπαδήμος, συμπεριφέρεται ως εκλεγμένος πρωθυπουργός του Ελληνικού λαού και εξήγγειλε προγραμματικές δηλώσεις κυβερνήσεως αορίστου διαρκείας, αρμοδίας να χειρισθεί καίρια κοινωνικο-οικονομικά ζητήματα και προεχόντως την υλοποίηση των παράνομων δανειακών συμβάσεων, παραγνωρίζοντας το μοναδικό συνταγματικόν του καθήκον για διενέργεια εθνικών εκλογών και την ως εκ τούτου περίσσια εμπλοκή του. Προέβαλε μάλιστα ο νέος Πρωθυπουργός, ότι η αντιμετώπιση της ελληνικής συγκυρίας επιβάλλει την απαρέγκλιτη εκτέλεση των δανειακών επιταγών, για τις οποίες θα απαιτηθεί μακροχρόνια λιτότητα των αναίτιων λαϊκών στρωμάτων, εωσότου επέλθει ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας και οπωσδήποτε υπό την αδιάλειπτη εξυπηρέτηση του απεχθούς χρέους, με παράλληλο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, χωρίς ωστόσο να αρθρώσει λόγον για καταπολέμηση του συνεχιζομένου κομματισμού και της διαφθοράς. Διαφορετικά απείλησε ο Πρωθυπουργός θα βρεθούμε εκτός Ευρωζώνης με επάνοδο στην υποτιμημένη δραχμή και επακόλουθο την εξαθλίωση των μισθωτών και συνταξιούχων και την εκποίηση της εθνικής μας περιουσίας σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.

Αυτονόητον αποβαίνει ότι και στις δύο περιπτώσεις απαιτείται κοινωνικο-πολιτική αναδιάρθρωση του κράτους, κατά τρόπον ώστε να επέλθει δημοσιονομική ισορροπία μεταξύ εσόδων και δαπανών. Πρέπει δηλαδή, κατά την λαϊκή παροιμία, «να απλώνουμε τα ποδάρια μας μέχρις εκεί που φθάνει το πάπλωμά μας». Με την διαφορά όμως, ότι εκτός Ευρωζώνης τούτο θα καταστεί ασφαλώς εφικτό σε συμβατό χρονικό διάστημα και θα περισωθεί ο δημόσιος πλούτος και η εθνική μας κυριαρχίας, εάν παραλλήλως αρνηθούμε δικαιωματικώς την πληρωμή των απεχθών και για τούτο παράνομων δανείων. Ενώ εντός Ευρωζώνης, οποιαδήποτε δημοσιονομική προσαρμογή θα αποβεί αν όχι ακατόρθωτη, οπωσδήποτε δυσχερής και μακροχρόνια, εφόσον θα συμπορεύεται με την οικονομική αφαίμαξη της χώρας από την ακόρεστη κερδοσκοπία και την λαφυραγώγηση των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών, με βέβαιον κίνδυνο ανατρεπτικών εξεγέρσεων.

Τίτος Μάκκιος Πλαύτος (251-184 π.Χ.)«Δυον κακον προκειμένοιν, τ μ χερον βέλτιστον» (μεταξύ δύο κακών, προτιμότερο είναι το λιγότερο κακό), διεκήρυξε ο έξοχος Λατίνος κωμωδιογράφος Πλαύτος (250-184 π.Χ.). Βεβαίως ο νεόκοπος Πρωθυπουργός έσπευσε να προκρίνει την εντός Ευρωζώνης επώδυνη παραμονή μας. Όμως η Ιστορία διδάσκει, ότι σε τέτοια κρίσιμα διλήμματα η επιλογή ανήκει στους ενδιαφερομένους λαούς υπό την ηγεσία χαρισματικών κυβερνητών, εμπνευσμένων από φιλοπατρία και απαλλαγμένων από φιλαργυρία ή φιλαρχία. Και τέτοιους δυστυχώς δεν διαφαίνεται ότι διαθέτει η Ελλάδα στην παρούσα συγκυρία.

––––––––––––––

* Δημοσιεύθηκε στο 39155/4-1-2012 φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ». 

 

Category: 'Αρθρα
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply