• Wednesday, January 19th, 2011

Μένανδρος ο Κηφισιεύς (342-291 π.Χ.)   «γει πρς φς τν λθειαν χρόνος» (ο χρόνος φανερώνει την αλήθεια), διακηρύττει ο έξοχος κωμωδιογράφος της αττικής δραμα-τουργίας Μένανδρος ο Κηφισιεύς (342-291 π.Χ.). Και δυστυχώς για την σύγχρονη Ελλάδα, μόλις μικρά χρονικά διαστήματα χρειάσθηκαν για να διαψευσθούν οι προεκλογικές επαγγελίες του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ «περί υπάρξεως χρημάτων» και οι μετέπειτα αλλε-πάλληλες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, ότι δεν θα επιβληθούν νέοι φόροι, ούτε θα θιγούν τα κεκτημένα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των μισθωτών και συνταξιούχων.

Ευλόγως λοιπόν ανακύπτουν βάσιμες υπόνοιες, ότι πάλιν θα επαληθευθούν οι απαισιόδοξες Κασσάνδρες και θα διαψευσθούν οι κυβερνητικές εξαγγελίες, ότι «η ελληνική οικονομία συντόμως θα ανακάμψει και η χώρα μας θα αποφύγει την πτώχευση», στην οποία ωστόσο αναποφεύκτως καθοδεύουμε, εγκλωβισμένοι σε τοκογλυφικούς δανεισμούς με δουλική εφαρμογή των δυσβάστακτων όρων της δανείστριας «Τρόικας» του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Και βεβαίως τα μίσθαρνα όργανα της χρηματοοικονομικής παγκοσμιοποιήσεως δολίως απεργάζονται την επικυριαρχία της, επιβουλεύοντας την εθνική μας οντότητα με προοπτική συγκαταρρεύσεως και των άλλων κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και συνακολούθως της αποδυναμώσεως του ευρωπαϊκού νομίσματος, προς εκδούλευση του δολαρίου και του ακόρεστου πλουτισμού των αδίστακτων κερδοσκόπων που ενδημούν στη Μέκκα της αμερικανικής ηπείρου.

Εις τούτο δυστυχώς προστρέχει αρωγός και ο μεγαλύτερος εταίρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που είναι η ενοποιημένη Γερμανία, εξανασταίνοντας τον άκρατο εθνικισμό της, με τον οποίον κατ’ επανάληψη ενέσπειρε στην ανθρωπότητα την συμφορά των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.

Και μπορεί μεν τα παγκόσμια τεκταινόμενα να έχουν έτσι! Όμως εις τούτο συνειδητώς ή ασυνειδήτως συνήργησαν και οι κυβερνήτες των ευρωπαϊκών κρατών, διαμορφώνοντας ασυνέτως συνθήκες εξαθλιώσεως των λαών τους και εκθέσεώς τους στη δίνη της αδίστακτης και αδηφάγου υλιστικής λαίλαπας.

Ειδικότερα για την Ελλάδα είναι αδιαμφισβήτητο, ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. κατά την τελευταία τριακονταετία επιδόθηκαν στην εγκληματική κακοδιαχείριση των δημοσίων πραγμάτων και κατασπατάληση του εθνικού μας πλούτου, υποθάλποντας τον φαύλο κομματισμό και την διαφθορά σε όλες τις εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας, καθιστώντας τη χώρα μας θλιβερή βορά της άπληστης παγκοσμιοποιήσεως.

d7bdd6396f5a4c62e8ab127e8a5fbb13Ακόμη και σήμερα τα αποκαλούμενα κόμματα εξουσίας συνεχίζουν την  ίδια αντεθνική κακουργία τους, καθόσον: 1) Η μεν Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άγεται και φέρεται από την κομματική της αφομοίωση, διπλασιάζοντας το Υπουργικό Συμβούλιο της παλινωδίας και διαιωνίζοντας το αποτρόπαιο βόλεμα των «ημετέρων», κυρίως όμως απεμπόλησε βασικά στοιχεία της εθνικής μας κυριαρχίας, παραχωρώντας την εξουσία της στα «παιδάρια της Τρόικας» και υποθηκεύοντας την εθνική μας υπόσταση. 2) Το δε κόμμα της Νέας Δημοκρατίας κατατρύχεται από την φιλαρχία και κατακερματισμένο, πόρρω απέχει από την άσκηση εποικοδομητικής αντιπολιτεύσεως, παραπαίοντας μεταξύ σφύρας και άκμονος.

 Χαρακτηριστικό είναι  ότι αμφότερα τα κόμματα, αντί να προωθήσουν τον περιορισμό του υπεράριθμου Κοινοβουλίου των άδειων εδράνων, διαχειρίζονται τα ποικιλώνυμα σκάνδαλα της ελληνικής εξαχρειώσεως με μεθόδευση κομματικής μεροληψίας, απολήγοντας στη συγκάλυψη των υπαιτίων και τον αποκλεισμό της περιουσιακής τους δημεύσεως, που θα συνέβαλε αποφασιστικώς στην ανάταξη της οικονομίας μας. Οι δε πρωθυπουργοί των τελευταίων κυβερνήσεων αρνούνται να λογοδοτήσουν για τα πεπραγμένα της ατάσθαλης πρωθυπουργίας τους, βασιζόμενοι στο κατ’ άρθρο 273 § 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας «δικαίωμα των ενόχων να σιωπούν και των κατηγορουμένων να μη απολογούνται», απαξιώνοντας έτσι την συλλογική ευθύνη που τους βαρύνει κατά το άρθρο 85 του Συντάγματος, που ορίζει ότι: «Τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για την γενική πολιτική της Κυβερνήσεως και καθένας από αυτούς για τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμοδιότητάς του».

Όμως κάποια συλλογική ευθύνη βαρύνει και τον ελληνικό λαό, ο οποίος είναι παγιδευμένος στον κομματικό διχασμό που έχουν οικοδομήσει οι κυβερνήτες του, ώστε να ψηφίζει με ιδιοτελείς σκοπιμότητες και όχι με κοινωφελείς στόχους. Έτσι ανακύπτει το δίλημμα ποια από τις δύο παροιμίες ισχύει: «Κατά τους κυβερνήτες και ο λαός τους» ή αντιστρόφως, «Κατά το λαό και οι κυβερνήτες του»; Βεβαίως σαφή απάντηση δίνει η τρίτη παροιμία: «Με τα κοράκια αρχηγό φθάσαμε στο ψοφίμι»!

Από τα ανωτέρω καταφαίνεται, ότι η σύγχρονη κρίση είναι προεχόντως ηθικο-πολιτική και παρεφθαρμένως αποκαλείται οικονομική, ενόψει δε πάντων των προαναφερομένων, αποβαίνει αδιέξοδη.

Καιρός όμως είναι οι Έλληνες και απανταχού ηγέτες των λαών να αναλογισθούν το αδιάσειστο αξίωμα της Ιστορίας, ότι «η φτώχεια εκτρέφει την εγκληματικότητα και η απελπισία την οργή, που εξωθεί  τους λαούς σε βίαιες ανατροπές των αχρείων ή ανίκανων κυβερνητών τους». Ήδη οι αντοχές των λαών εγγίζουν τα όριά τους. Τούτο επαληθεύεται, όταν κάποιος πολιτικός παύσει να φυλάσσεται από κουστωδία πραιτωριανών και τολμήσει να εκτεθεί σε δημοσία εκτίμηση των λαϊκών στρωμάτων, σύμφωνα με την προτροπή του Ισοκράτη: «Φυλακήν σφαλεσττην γο εναι τν τε τν φλων ρετν κα τν τν πολιτν ενοιαν κα τν σαυτο φρνησιν…» (Να θεωρείς ότι η ασφαλέστερη φρούρησή σου είναι η αρετή των φίλων, η συμπάθεια των πολιτών και η φρόνησή σου).

Τα πρόσφατα κρούσματα λιντσαρίσματος πολιτικών, τα οποία εκδηλώθηκαν στην Ελλάδα και αλλαχού (Ιταλία, Αγγλία κ.λ.), καταδεικνύουν την έκρυθμη κατάσταση που υποφώσκει ανά την Υφήλιο με κίνδυνο ανεξέλεγκτης πανδημίας, που θα προκαλέσει τον «κλαυθμό και τριγμό των οδόντων» και από την οποία δεν θα γλιτώσουν ούτε οι άφρονες χρυσοκάνθαροι της ανάλγητης παγκοσμιοποιήσεως.

_____________________

* Δημοσιεύθηκε στο 38871/18-1-2011 φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ».

Category: 'Αρθρα
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply