Κατηγορία ◊ Εύθυμα ◊

• Κυριακή, 4 Οκτωβρίου, 2009

cf80cf81cebfcf83cf89cf80ceb5ceafcebf-cf83ceb1cf84cf8dcf81cebfcf85® Σε κάποια ελληνική παραλία κάθονταν παρέα και έπιναν τα ουζάκια τους τρεις τουρίστες: ένας Γερμανός, ένας Άγγλος και ένας Έλληνας. Σε λίγο παρατήρησαν να κάθεται στο διπλανό τραπέζι ένας παράξενος γενειοφόρος με λευκή κελεμπία και έδωσαν εντολή στο σερβιτόρο να προσφέρει στον άγνωστο ό,τι επιθυμεί.

Ο μοναχικός  πελάτης, αφού ήπιε δυο ουζάκια, πλησίασε την παρέα για να τους ευχαριστήσει και τους εκμυστηρεύτηκε ότι είναι ο Άγιος Ονούφριος, συγχρόνως ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του Γερμανού κι εκείνος θεραπεύθηκε από τους κωλικούς που υπέφερε. Κάνει το ίδιο και στον Άγγλο και τον θεραπεύει από τη ρευματική αρθρίτιδα. Σηκώνει το χέρι του πάνω και στον Έλληνα, αλλ’ εκείνος πετάγεται μακριά διαμαρτυρόμενος:

–Μην το κάνεις αυτό, Άγιε Ονούφριε, θα μου κόψουν την αναπηρική σύνταξη…   

bigbest

 ♦ Σε κάποια έκθεση σύγχρονης τεχνολογίας συναντήθηκαν ύστερα από μερικά χρόνια τρείς παλιοί συμφοιτητές: ένας Ιάπωνας, ένας Αμερικανός και ένας Έλληνας και κόμπαζαν για την πρόοδο στις χώρες τους.

–Εμείς –λέει ο Ιάπωνας– έχουμε τέτοια πρόοδο στα τρένα, ώστε σχολάω από τη δουλειά μου στις 3.00΄ η ώρα και στις 3.30΄ είμαι στο σπίτι μου που είναι 500 μίλια μακριά.

–Ά! –κάνει ο Αμερικανός– εγώ φεύγω με τον πύραυλο στις 3.00΄ η ώρα για το διάστημα και στις 3.30΄ επιστρέφω.

–Κι εγώ –λέει ο Έλληνας– σχολάω στις 3.00΄ η ώρα από τη δουλειά μου και στις 2.30΄ είμαι στο σπίτι μου κι έχω φάει.

–Και πώς τα καταφέρνεις; απόρησαν οι άλλοι δύο.

–Απλούστατα, είμαι δημόσιος υπάλληλος, απαντάει εκείνος.

bigbest23

® Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μια κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει στις επικείμενες εκλογές. Συσκέπτεται λοιπόν το υπουργικό συμβούλιο πώς θα αντιμετωπίσει την κατάρρευση.

Παιδιά, δεν πάμε καλά, θα χάσουμε την εξουσία. Κάτι πρέπει να κάνουμε, λέει ο πρωθυπουργός.

Πετάγεται ένας υπουργός και λέει: −Να κάνουμε ανακαίνιση! Θα αλλάξουμε τα γραφεία, τις καρέκλες, τους καναπέδες, τις κουρτίνες, θα τα αλλάξουμε όλα.

Να πάρουμε και θωρακισμένες λιμουζίνες, για να μη μας λιντσάρουν, συμπληρώνει ένας άλλος.

Συμφωνούν όλοι και ξεκινούν την εφαρμογή του σχεδίου.

Κάποια στιγμή αργά, έρχεται η καθαρίστρια. Βλέπει την ανακατωσούρα και τους αναρωτάει:

Τι γίνεται, βρε παιδιά, τι πάθατε;

Δεν πάει καλά η κυβέρνηση και αλλάζουμε τη διακόσμηση, της απαντούν. Εσύ τι λες;

Τι να ειπώ εγώ, βρε παιδιά, απαντάει εκείνη. Παλιά, δούλευα σε ένα μπορντέλο και όταν δεν πήγαιναν καλά οι δουλειές δεν αλλάζαμε τα έπιπλα, αλλάζαμε τις πουτάνες!

bigbest3

® Όταν επιστρέφει από το σχολείο ο μικρός Τοτός φωνάζει στη μητέρα του, που ετοιμάζει φαγητά για τη βραδινή συνεστίαση:

–Μαμά - μαμά, είδα το αυτοκίνητο του μπαμπά με τη θεία Λένα και ξέρεις τι της έκανε;

–Άφησέ το να το ειπείς στο τραπέζι, τον διέκοψε εκείνη.

Και του το θυμίζει το βράδυ, που ήσαν όλοι οι καλεσμένοι:

–Για λέγε μας, Τοτό, τι είδες όταν γύριζες από το σχολείο;

–Να, είδα το αυτοκίνητο του μπαμπά με τη θεία Λένα μέσα.

–Και τι  έκανε; τον ρώτησε κάποιος από τους καλεσμένους.

–Έκανε ό,τι έκανε ο θείος Αντώνης στη μαμά, όταν έλειπε ο μπαμπάς…

bigbest4

® Όταν ο μπαρμπα-Γιώργης έμαθε ότι ψηφίσθηκε ο νόμος για να παίρνουν επίδομα πολυτέκνου και όσοι έχουν τρία παιδιά, λέει στη γυναίκα του, με την οποία είχαν μόνο δύο παιδιά:

–Βρε γυναίκα, να πάω να πάρω κι ένα παιδί που έχω κάνει με τη Γιαννάκαινα, να πάρουμε κι εμείς το επίδομα;

Παρά τις αντιρρήσεις της γυναίκας του, ο μπαρμπα-Γιώργης πήγε κι έφερε και το τρίτο παιδί και φωνάζει στη γυναίκα του:

–Έλα, βρε γυναίκα,  πού ’ναι και τ’ άλλα δυο παιδιά να πάμε για το επίδομα;

–Τι να σου ’πω; απαντάει εκείνη. Ήρθαν οι πατεράδες τους και τα πήραν…

bigbest5

® Μια γυναίκα μπαίνει στο Φαρμακείο και ζητάει ένα δηλητήριο.

–Κυρία μου, τι το θέλετε το δηλητήριο; ρωτάει ο φαρμακοποιός.

–Να δηλητηριάσω τον άνδρα μου, απαντάει εκείνη.

–Μα τι λέτε, κυρία μου, δεν μπορώ να σας πωλήσω δηλητήριο χωρίς συνταγή.

Τότε η γυναίκα του δίνει μια φωτογραφία που δείχνει τον   άνδρα της να συνουσιάζεται με τη γυναίκα του φαρμακοποιού.

Εκείνος κοιτάζει καλά - καλά τη φωτογραφία και λέει:

–Τώρα μάλιστα. Δεν μου είπατε ότι έχετε συνταγή! 

bigbest6

® Μετά την ερωτική πράξη ο σύζυγος ρωτάει τη γυναίκα του:

–Πως ήταν, αγάπη μου;

–Σαν μπερδεμένο μυθιστόρημα, απαντά εκείνη.

–Δηλαδή, ξαναρωτά ο σύζυγος, εννοείς ότι είχε μεγάλη διάρκεια;

–Όχι, του απαντάει, εννοώ ότι δεν κατάλαβα τίποτα!  

bigbest7

® Ένας 90χρονος επισκέπτεται το γιατρό για γενικό τσεκ-απ.

–Πως αισθάνεσθε; τον ρωτάει ο γιατρός.

–Ποτέ δεν ένιωσα καλύτερα. Είμαι παντρεμένος με μια 25χρονη και περνάω θαυμάσια, μάλιστα είναι και έγκυος.

Ο γιατρός τον κοιτάζει σκεπτικός και του λέγει:

–Θα σας ειπώ μια ιστορία: Ένας φίλος μου κυνηγός, αντί να πάρει το όπλο του στο κυνήγι, κατά λάθος πήρε  την ομπρέλα. Ξαφνικά, ενώ περπατούσε στο δάσος, βλέπει μπροστά του μια αρκούδα. Σηκώνει την ομπρέλα και… τσαφ πέφτει η αρκούδα νεκρή.

–Αποκλείεται, φωνάζει ο παππούς. Κάποιος άλλος θα την πυροβόλησε.

–Α, γειά σου, του λέγει ο γιατρός. Αυτό πιστεύω κι εγώ (για την 25χρονη)! 

bigbest48

® Ο Γιωργάκης Παπανδρέου ρώτησε τον Obama:

 ―Πώς καταφέρνεις και η διακυβέρνησή σου είναι αποδοτική;  

― Το μυστικό είναι να επιλέγεις έξυπνους συνεργάτες,του απαντάει.

―Μα πώς θα ξέρω ότι είναι έξυπνοι; ξαναρωτάει.

Τότε  ο Obama καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden και του λέει:

―Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;

―Μα βέβαια, θα ήμουν εγώ, απαντά ο Joe Biden.

Γυρνάει ο Obama και λέει στον Παπανδρέου:

―Βλέπεις; Το βρήκε, είναι έξυπνος.

Επιστρέφει ο Παπανδρέου στην Ελλάδα, ρωτάει τον Πάγκαλο:

―Δε μου λες Θόδωρε, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;

      Ο Πάγκαλος κομπιάζει και του λέει:

―Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο.

Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, ρωτάει τους συμβούλους του, μα κανένας δεν μπορούσε να απαντήσει. Στο διάδρομο πετυχαίνει τον Βενιζέλο και τον ρωτάει:

―Δεν μου λες Βαγγέλη, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;

― Θα ήμουν εγώ, απαντάει ο Βενιζέλος.

Τρέχει ο Πάγκαλος στο Γιωργάκη και του λέει:

―Πρωθυπουργέ μου, βρήκα την απάντηση: Θα είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Έξαλλος ο Παπανδρέου του λέει: ― Όχι, βρε βλάκα. Η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden!

bigbest8

® Ένας μεθύστακας πηγαίνει αργά μετά τα μεσάνυχτα σπίτι του και φωνάζει στη γυναίκα του: 

        Δεν μου λες, ρε Φρόσω, έχουμε αυτόματο φωτισμό στην τουαλέτα;

        Όχι! του απαντάει κοφτά εκείνη.

        Κι ο μεθυσμένος μουρμουρίζει:

        Ρε να πάρει ο δαίμονας· πάλι μες στο ψυγείο κατούρησα.

bigbest9

® Δυο ταβερνόβιοι ξεμυστηρεύονται τα δικά τους, όταν ο ένας ρωτάει τον άλλον:

        Δεν μου λες, ρε Περικλή, όταν συνουσιάζεται η γυναίκα σου, φωνάζει;

        Ούου… του απαντάει εκείνος εμπιστευτικά· αφού κι εγώ την ακούω, όταν κάθομαι στο καφενείο απέναντι στο σπίτι μου.

bigbest10

® Μια μέρα που ο κλειδοκράτορας Άγιος Πέτρος ανέκρινε τους άνδρες, προκειμένου να επιτρέψει την είσοδό τους στον Παράδεισο, ρωτούσε καθένα: «Πόσες φορές απάτησε τη γυναίκα του».

        Έτσι ρωτάει τον πρώτο κι’ εκείνος του απαντάει: Μία φορά. Κι ο Άγιος Πέτρος τον διατάζει να κάνει ένα αζιμούθιο (δεξιόστροφα) γύρω από τον Παράδεισο και να περάσει.

        Ρωτάει τον δεύτερο κι εκείνος απαντάει: «Τρεις φορές». Κι ο Άγιος Πέτρος τον διατάζει να κάνει τρία αζιμούθια γύρω από τον Παράδεισο.

        Ρωτάει τον τρίτο κι εκείνος του απαντάει: «Πέντε φορές».

Και ο Άγιος Πέτρος τον διατάζει να κάνει πέντε αζιμούθια.

        Οπότε ένας που περίμενε, φεύγει από τη σειρά και αρχίζει να τρέχει. Κι ο Άγιος Πέτρος του φωνάζει:

        Έ…, εσύ πού πηγαίνεις;

        Κι εκείνος απαντάει: –Πηγαίνω να φέρω τη μοτοσυκλέτα μου…      

bigbest11

® Μια φορά οι γυναίκες επισκέφθηκαν τον Άγιο Πέτρο, που είναι φύλακας του Παραδείσου, και  ζήτησαν να ιδούν τους άνδρες τους.

Ρωτάει την πρώτη για το όνομα του άνδρα της κι εκείνη του απαντάει: Θεμιστοκλής Τρεχαντόπουλος.

Ά… τον ξέρω· είναι εκείνος που συνεχώς τρέχει, λέγει ο Άγιος Πέτρος κι έστειλε ένα άγγελο  να τον φέρει.

Ρωτάει τη δεύτερη κι εκείνη απαντάει: Περικλής Περίδρομος.

Ά… κι αυτόν τον ξέρω που τρώγει ασταμάτητα, λέγει ο Άγιος Πέτρος και έδωσε εντολή να τον φέρουν.

Ρωτάει και την τρίτη κι εκείνη απαντάει: Γιάννης Παπαδόπουλος.

Ά…, λέγει ο  Άγιος Πέτρος· είναι πάρα πολλοί με αυτό το όνομα που δεν μπορώ να τον ξέρω· πρέπει να μου ειπείς κάποιο χαρακτηριστικό που να τον ξεχωρίζει.

Να, απαντάει η γυναίκα· είχε μαύρα μαλλιά και μουστάκι.

Ούτε τώρα μπορώ να τον ξεχωρίσω, της λέγει ο Άγιος Πέτρος· θέλω κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.

Να σου ειπώ, απαντάει εκείνη· προτού πεθάνει μου είχε ειπεί ότι κάθε φορά που θα τον απατάω, θα κάνει ένα γύρο μέσα στον τάφο του.

Ά… τώρα κατάλαβα, λέγει ο Άγιος Πέτρος· τον Γιάννη το Σβούρα θέλεις.

bigbest15

Μια μέρα  η δασκάλα ρώτησε τα παιδάκια του σχολείου να ειπούν κάτι που έχει πόδια.

—Ο σκύλος, απαντάει η Ελενίτσα.

—Το τραπέζι, λέει ο Γιαννάκης.

—Η καρδιά, συμπληρώνει ο Τοτός.

—Τοτό, η καρδιά δεν έχει πόδια! παρατηρεί η δασκάλα.

—Πώς δεν έχει, κυρία; διαμαρτύρεται ο Τοτός. Αφού κάθε βράδυ ακαύω τον πατέρα μου που λέει: «Έλα, καρδούλα μου, άνοιξε τα ποδαράκια σου…».

bigbest12

♦ Πολιτική συζήτηση μεταξύ δύο φίλων:

―Βρε Γιάννη, γιατί οι πολιτικοί δεν παραιτούνται όταν γεράσουν; Τι την θέλουν την εξουσία γέροι άνθρωποι;

―Φαίνεται, λέει ο Γιάννης, ότι μετά τα εξήντα η εξουσία μπαίνει στη θέση του σεξ.

―Δηλαδή; ξαναρωτάει ο Βασίλης.

―Ό,τι δεν μπορούν να κάνουν στη γυναίκα τους, το κάνουν στη χώρα τους! απαντάει ο Γιάννης.

bigbest19

® Ένα κοριτσάκι, παρακολουθώντας για πρώτη φορά ένα γάμο, ψιθυρίζει στην μητέρα του:

Γιατί η νύφη φοράει λευκά;

Γιατί το λευκό είναι το χρώμα της χαράς και σήμερα είναι η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής της! απαντάει η μητέρα της.

Το κοριτσάκι μένει για λίγο σκεφτικό και ξαναρωτάει:

Τότε ο γαμπρός γιατί φοράει μαύρα; 

bigbest56

♦ Σ’ ένα στρατώνα ο στρατηγός κάνει επιθεώρηση:

―Πώς λέγεσαι; ρωτάει ένα στρατιώτη.

―Περικλή, απαντάει εκείνος.

―Για λέγε μας, τι είναι η πατρίδα;

―Δεν γνωρίζω, απαντάει.

―Εσύ πώς λέγεσαι; ρωτάει τον επόμενο.

―Παναγιώτη, απαντάει εκείνος.

―Για λέγε μας εσύ, τι είναι η πατρίδα;

― Η μάνα μου, στρατηγέ μου!

―Μπράβο, παιδί μου!

―Εσύ πώς λέγεσαι; ρωτάει τον τρίτο.

―Χαράλαμπο, απαντάει.

―Και τι είπαμε ότι είναι η πατρίδα;

―Η μάνα του Παναγιώτη, στρατηγέ μου!

bigbest61

® Ο δάσκαλος ρωτάει στο μάθημα της αριθμητικής:

Για πες μας, Κωστάκη: Πόσο κάνει 8 πλην 8;

Δεν ξέρω, κύριε.

Για σκέψου λιγάκι, επιμένει ο δάσκαλος. Αν έχω 8 κεράσια και φάω και τα 8, τι θα μου μείνει;

Τα κουκούτσια, κύριε!

bigbest62

 

® Συζητούν δύο παντρεμένοι:

Εμένα η πεθερά μου είναι ένας άγγελος, λέει ο πρώτος.

Ά, βρέ τυχεράκια, απαντάει ο δεύτερος. Εμένα ζει ακόμη.

bigbest60

Παιδί: Μαμά, γιατί μου είπες προχθές ότι το αδερφάκι μου, ο Γιωργάκης, είναι αγγελάκι;

Μαμά: Μα, γιατί το χρυσούλι μου είναι αγγελάκι…

Παιδί: Είσαι σίγουρη;

Μαμά: Μα βέβαια, ο Γιωργάκης μας είναι αγγελάκι. Γιατί αμφιβάλλεις;

Παιδί: Δεν είναι, σου λέω. Πριν λίγο τον έριξα από το

 παράθυρο και δεν φτερούγισε!

bigbest36® Μια κυρία πολύ άσχημη και μύωπας επισκέπτεται με τον άνδρα

της μια πινακοθήκη και προσπαθεί να κριτικάρει τα έργα.

Και με αυτό εδώ το τέρας, τι θέλει να πει ο ζωγράφος; ρωτάει κάποια στιγμή τον άνδρα της.

Μα, χρυσή μου, αυτός δεν είναι ζωγραφικός πίνακας, είναι καθρέφτης! ψιθυρίζει αμήχανα εκείνος!

bigbest63

® Μπαίνει ένας βλάχος σε ένα κατάστημα:

Θέλου μια φωτουγραφική μηχανή!

Με φλας; τον ρωτάει η πωλήτρια.

Γιατί, άμα σε φ’λίσω θα μ’τη δώσεις τζάμπα;

 

bigbest29

® Ένας άντρας ξεψυχάει και δίπλα  κάθεται η γυναίκα του, κρατώντας τρυφερά το χέρι του. Κάποια στιγμή αυτός ψιθυρίζει:

Μαρία…

Τι είναι, Σωτήρη μου…

Πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι…

Όχι! Σωτήρη μου, δεν θέλω εξομολογήσεις!

Μα είναι σημαντικό, Μαρία μου!

Τι Σωτήρη μου;

Να! Μαρία μου, σε απατούσα με τη γειτόνισσα και με την κουμπάρα μας και με την ξαδέρφη σου την Αλίκη!

Το ξέρω, Σωτήρη μου, το ξέρω. Γι’ αυτό κι εγώ σε δηλητηρίασα!

bigbest37

® Ένας τσοπάνης  καλείται μάρτυρας σε μια δίκη και εξετάζεται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου:
    ―Πώς ονομάζεστε;  
    ―Μήτσους, απαντάει.
    ―Είσαστε παντρεμένος;
    ―Ποιος ιγώ;
    ―Ναι, εσείς.
    ―Είμαι.  
    ―Με ποια είσαστε παντρεμένος;
    ―Με μία γυναίκα!

    ―Βρε ξέρεις κανενα να είναι παντρεμένος με άνδρα;

    ―Ναι, ξέρω.

    ―Ποιος είναι;

    ―Η αδελφή μου.

bigbest8

® Ο Τζορτζ και ο Πήτερ δουλεύουν στη ΝΑΣΑ, καθαρίζοντας πυραύλους. Από την πολύ κούραση έχουν τρελαθεί στη δίψα. Βλέπουν ένα κουβά με υγρό και πίνει καθένας από μισό. Το βράδυ παίρνει τηλέφωνο ο Τζορτζ τον Πήτερ: 
   ―Βρε Πήτερ, ξέρεις τι ήταν αυτό που ήπιαμε το μεσημέρι;
   ―Νερό δεν ήταν, βρε Τζορτζ;

   ―Όχι Πήτερ, ήταν προωθητικό πυραύλων.
   ―Ε! και τι έγινε; δεν πάθαμε τίποτα.
   ―Δεν πάθαμε τίποτα, αλλά μη τολμήσεις και φταρνισθείς, γιατί εγώ τηλεφωνώ από Τόκιο!

bigbest39

®Ο μικρός Νικόλας προσεύχεται.
   ―Θεέ μου, κάνε να γίνει η Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα της Ελλάδας!
   ―Γιατί, χρυσό μου; ρωτά η μαμά του.
   ―Γιατί έτσι έγραψα στο διαγώνισμα της Γεωγραφίας!
 

bigbest8

® Μπαίνει ένας Βλάχος σε ένα μαγαζί με εσώρουχα και λέει
στην πωλήτρια:
   ―
Θέλω ένα σώβρακο!
   ―
Slip; τον ρωτάει η πωλήτρια.
   ―Μου λείπ’, δε μου λείπ’, τι σε νοιάζ’ σένα! απαντάει ο Βλάχος. 

 bigbest49

 ® Ένας ζητιάνος πλησίασε μία ευτραφή κυρία που κάνει τα ψώνια της στο Κολωνάκι και της λέει:

       Δεν έχω φάει τίποτα εδώ και τέσσερες μέρες. 

Και απαντάει εκείνη:

Χριστέ μου, να είχα τη δύναμη να το κάνω κι εγώ!

bigbest50

® Ένας σουβλατζής ρωτά τον απέναντι, γιατί έχει τόση δουλειά, ενώ αυτός δεν έχει;

Γιατί βάζω μισό κρέας και μισό κοπριά, απαντάει εκείνος.

Σώπα ρε, του λέει ο πρώτος. Βάζεις και κρέας;

bigbest51

® Από τότε που άρχισα να παίζω στο χρηματιστήριο, τα βράδια κοιμάμαι σαν μωρό παιδί!

Έλα, ρε!

Σοβαρά μιλάω!

Και γιατί αυτό;

Κάθε μiα ώρα ξυπνάω και κλαίω!

bigbest52

® Ο Μανωλιός ήταν κουμπάρος του Δημάρχου και τον ακολουθούσε στα πανηγύρια. Σε κάθε πανηγύρι που πήγαιναν του έλεγε ο Δήμαρχος:

Εσύ Μανωλιό που ξέρεις καλές μαντινάδες, δε μας λες καμία να περάσει η ώρα;
Και κάθε φορά ο Μανωλιός έλεγε την ίδια μαντινάδα:

«Αν είστε πέντε φύγετε κι αν είστε δέκα ελάτε, το κρητικό μαχαίρι μου κανένα δεν φοβάται. Ανοξείδωτο»!

Μια μέρα, λοιπόν, αγανακτισμένος ο δήμαρχος του λέει:

Καλά, ρε Μανωλιό, όλα τα αλλά, αλλά το ανοξείδωτο στο τέλος πού κολλάει;

Κατέχω ‘γώ, σύντεκνε; Ετσά γράφει πάνω η μαχαίρα μου! 

   

® Mετά από πολύ καιρό συναντιούνται δυο παλιόφιλοι. –Να τα πούμε κάποια στιγμή, προτείνει ο πρώτος και ρωτάει:

–Tι λες για Δευτέρα απόγευμα;

–Δευτέρα δεν γίνεται, παίζει ο Σκαραβαίος.

–Tότε την Tετάρτη;

– Oύτε την Tετάρτη, παίζει ο Σκαραβαίος.

–Το Σαββατοκύριακο; ξαναρωτάει.

–Με τίποτε. Τα Σαββατοκύριακα παίζει ο Σκαραβαίος!

–Ποιος είναι αυτός ο Σκαραβαίος; απόρρησε ο πρώτος!

–Nα σου πω την αλήθεια, ούτε εγώ τον ξέρω, απαντάει ο άλλος, αλλά όταν αυτός  παίζει, εγώ πηγαίνω στη γυναίκα του!

 

® Ένας νεόπλουτος έχει βάλει τον γιο του σε μια αριστοκρατική σχολή και κατά την ώρα των επισκέψεων, ο διευθυντής του λέει:

   ―Κύριε Χρηματίδη, ο γιος σας πάει αρκετά καλά… Μόνο στα λατινικά δεν τα καταφέρνει και τόσο…

   ―Ε, έχει και λίγο δίκιο το παιδί… λέει ο νεόπλουτος. Γιατί εδώ που τα λέμε, οι… χοροί της Λατινικής Αμερικής είναι αρκετά δύσκολοι!

 

® Η κυρία λέγει στον νεοπροσληφθέντα σοφέρ της:

   ―Ασφαλώς θα απορήσατε που ήθελα οπωσδήποτε να είναι παντρεμένος ο σοφέρ μου.

   ―Μάλιστα, κυρία. Θα ήθελα όμως να μάθω γιατί αυτή η προτίμηση;

   ―Επειδή ένας παντρεμένος δέχεται πιο εύκολα διαταγές από μια γυναίκα… 

® ―Δεν μου λες, τι σου είπε ο εκδότης σου, επιστρέφοντας τα χειρόγραφα των ποιημάτων σου; Μήπως σου είπε να κάνεις καμιά διόρθωση;

― Άφησε τον αναιδέστατο! λέει με αγανάκτηση ο άλλος. Ξέρεις τι μου είπε; Να διορθώσω την εντύπωσή μου ότι είμαι ποιητής.

® Όταν ήμουν νέος, η φωτογραφία μου είχε δημοσιευθεί σε όλες τις εφημερίδες.

Ήσουν καλλιτέχνης;

―Όχι, αλλά καταζητούμενος από την αστυνομία.

® ―Γιατρέ μου, για θυμήσου! Εσύ είχες κουράρει τον μακαρίτη τον εξάδελφό μου.

―Ναι, το θυμάμαι…

― Επίσης είχες κουράρει κι εκείνο τον μακαρίτη  τον κουνιάδο μου;

―Βέβαια, βέβαια…

―Έ, γιατρέ μου… σε χρειάζομαι και τώρα να δείξεις την φιλία μας. Είναι άρρωστη η πεθερά μου…

® ―Δεν μπορώ να βρω πουθενά δουλειά!

―Ποιο είναι το επάγγελμά σου;

―Κυνηγός αγρίων θηρίων…

―Μα εδώ δεν υπάρχουν άγρια θηρία.

―Το ξέρω, αλλά μου αρέσει εδώ και δεν μπορώ να φύγω…

® Εκείνη: ―Τι ποδόγυρος που είσαι, φίλε μου. Τις προάλλες σε είδα με μια άλλη κυρία, που πρώτη φορά την βλέπω μαζί  σου.

Εκείνος: ―Ήταν η γυναίκα μου.

® ―Ποιο είναι, Νανά, στο σπίτι σας το ζώο που προτιμάς;

―Ο μπαμπάς.

―Ώ, Νανά, δεν με κατάλαβες! Ο μπαμπάς δεν είναι ζώο.

―Μα ναι, κυρία. Έτσι τον φωνάζει η μαμά!

® Ο δάσκαλος:  ―Ας υποθέσουμε ότι κάποιος οφείλει 300 ευρώ στον μπακάλη, 250 στον χασάπη και 350 στον φούρναρη. Τι οφείλει;

Ο μαθητής: ―Οφείλει να αλλάξει γειτονιά, κύριε…

® ―Μου λες ότι παίρνεις μια γυναίκα με τρία εκατομμύρια προίκα και θέλεις να πιστέψω ότι είναι γάμος από αγάπη;

―Και βέβαια… Αγαπώ πολύ τα χρήματα!

® Ένας παντρεμένος κύριος λέει σε κάποιο φίλο του:

―Ο γιατρός απαγόρευσε στην γυναίκα μου να μαγειρεύει.

―Είναι άρρωστη;

―Όχι, εγώ έπαθα από το στομάχι μου…

® ―Τι σπάταλος αυτός ο κυρ-Θωμάς: Δεν μπορώ να καταλάβω πώς τα καταφέρνει και είναι διαρκώς απένταρος.

―Θα σου ζήτησε δανεικά, έ;

―Όχι, εγώ του ζήτησα και δεν είχε να μου δώσει.

® ―Τώρα που παντρεύτηκα, θα έρχεσαι να με βλέπεις;

―Και βέβαια. Ποτέ δεν ξεχνώ τους φίλους στη δυστυχία τους!

®Ρώτησαν κάποτε τον Άγγλο ποιητή Μίλτωνα, γιατί επιτρέπεται να στεφθεί κάποιος βασιλιάς σε ηλικία 14 ετών, ενώ για να παντρευτεί πρέπει να είναι 18 ετών.

―Γιατί είναι ευκολότερο να κυβερνήσει κάποιος ένα βασίλειο, παρά μια γυναίκα, απάντησε.

® Καθώς ο Λασκαράτος  πήγαινε περίπατο στο Ληξούρι, κάποιος φίλος του, την ώρα που περνούσε κάτω από το παράθυρό του, για να τον πειράξει του  πέταξε δύο κέρατα. Τότε ατάραχος ο Λασκαράτος του φώναξε από κάτω:

―Ορέ  Γερασιμάκη, χτενίζεσαι; Ορέ χτενίζεσαι;

® ―Όταν θα παντρευτούμε, γλυκέ μου, δεν θα καπνίζεις πια. Δεν είναι έτσι;

―Ναι, αγάπη μου.

―Ούτε και θα πίνεις…

―Ναι, αγάπη μου.

―Και τι άλλο δεν θα κάνεις για χάρη μου; Πες μου!

―Τον γάμο μας!…

® ―Γράφω ένα ρομάντζο αφρικανικής υποθέσεως.

―Μα εσύ δεν πάτησες ποτέ στην Αφρική.

―Και τι σημασία έχει αυτό; Μήπως ο Δάντης πάτησε ποτέ το πόδι του στην κόλαση;

 ® Ο σύζυγος: ―Ακόμη δεν έγινε το φαΐ; Εγώ πάω στο εστιατόριο.

―Δεν περιμένεις πέντε λεπτά;

―Θα είναι έτοιμο σε πέντε λεπτά;

―Όχι! Αλλά θα ετοιμασθώ να έρθω κι εγώ μαζί σου.

® Ο λόρδος στον υπηρέτη του: ―Τζόνυ, έμαθα πως χθες γύριζες στους δρόμους μεθυσμένος. Κυλούσες ένα βαρέλι και έλεγες βρωμοτράγουδα.  Είναι αλήθεια;

―Μάλιστα, κύριε.

―Και πού ήμουν εγώ εκείνη την ώρα;

―Μέσα στο βαρέλι, κύριε!

® Ο πελάτης εστιατορίου: ―Αυτή η πετσέτα είναι γεμάτη λέρα.

Το γκαρσόνι: ―Περίεργο, κύριε! Πενήντα πελάτες την μεταχειρίσθηκαν ως τώρα και κανείς δεν παραπονέθηκε!

Κατηγορία: Εύθυμα  | Comments off
• Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου, 2009

 

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ.– ® Ο Κολοκοτρώνης σχολίασε Ο Γέρος του Μοριά (1770-1843)τη δολοφονία του Καποδίστρια με τον ακόλουθο μύθο: «Κάποτε, λέει, τα γαϊδούρια αποφάσισαν να σκοτώσουν τον σαμαρά, για να απαλλαγούν από τα σαμάρια και από το φορτίο, που τους έβαζαν οι άνθρωποι. ‘Έτσι κι έγινε. Αμέσως όμως κατόπιν την κατασκευή ανέλαβαν οι καλφάδες (μαθητευόμενοι) του σαμαρά, μα δεν ήξεραν να κάμουν καλή τη δουλειά, γιατί έχασαν το μάστορά τους. ‘Έτσι τα κακοφτιαγμένα σαμάρια άρχισαν να πληγώνουν τα δυστυχισμένα γαϊδούρια, που τότε κατάλαβαν ότι με την ανόητη πράξη τους έπεσαν από το κακό στο χειρότερο…». 

® Καταδιωκόμενος ο Κολοκοτρώνης από τα κυβερνητικά στρατεύματα στον εμφύλιο πόλεμο του 1825, στάθηκε κάτω από μια καρυδιά να ξεκουραστεί και μονολογούσε λυπημένος: «Καρυδιά τί έχεις και παραπονιέσαι; Μη σε πετροβολάνε τα παιδιά; Είναι γιατί έχεις τα καρύδια…».  (Γνωστή είναι και η λαϊκή παροιμία: «Το δέντρο πού ’χει τον καρπό συχνά πετροβολιέται».

® Από τη στιγμή που ο Κολοκοτρώνης ανακατεύτηκε στην πολιτική, έχασε τα νερά του. Πολύ γρήγορα όμως κατάλαβε το σφάλμα του και ξαναγύρισε στ’ άρματα. Διηγόταν μάλιστα και τον ακόλουθο μύθο, για να δείξει πώς την έπαθε, όταν πήγε να γίνει πολιτικός:

«’Ένας λύκος άρπαξε ένα αρνί από το μαντρί και πήγε παράμερα να το φάει. –Κυρ λύκο, θα με φας, το ξέρω, είπε το αρνί. Γι’ αυτό όμως το καλό, κάνε μου αυτή τη χάρη: τραγούδα μου λιγάκι, γιατί έχεις πολύ γλυκιά φωνή και μένα μου αρέσουν τα τραγούδια.

Άφησε ο λύκος το αρνί κι άρχισε να ουρλιάζει. Τον άκουσαν τότε τα σκυλιά και τον πήραν στο κυνηγητό. Είδε κι έπαθε, ώσπου να γλυτώσει. Τότε στάθηκε ψηλά στη ράχη κι αγναντεύοντας το μαντρί είπε: –Τί ήθελα εγώ να κάμω τον τραγουδιστή; Καλά να πάθω!»

® ‘Έλεγε κι αυτόν τον μύθο ο Κολοκοτρώνης: « Η κουκουβάγια είχε βρωμίσει πολύ τη φωλιά της κι αποφάσισε να κατοικήσει αλλού. Της λέει τότε ο κούκος: –Του κάκου βασανίζεσαι, όσο παίρνεις μαζί και τον πισινό σου».

® –Πόσο μεγάλη είναι η χώρα που γεννήθηκες; ρώτησε τον Γέρο του Μοριά κάποιος Άγγλος περιηγητής. –Έχει διακόσιους φούρνους! είπε γελώντας ο Κολοκοτρώνης. (Κάθε σπίτι στα χωριά είχε και δικό του φούρνο).

® Μια γυναίκα του ζήτησε κάποια χάρη: –Αφέντη μου, του ‘λεγε, κάνε μου αυτό το καλό και σκλάβα σου να γίνω! –Τί λες, μωρή ζουρλή; Εμείς πολεμούμε για τη λευτεριά κι εσύ θέλεις να γίνεις σκλάβα μου;

® Του είπαν κάποτε: –Κολοκοτρώνη, η πατρίδα θα σε ανταμείψει.

–Το ξέρω, απάντησε, εμένα θα πρωτοεξορίσει.

® Και όταν μετά την καταδίκη του σε θάνατο τον πληροφόρησαν ότι ο βασιλιάς του χαρίζει την ζωή και μετριάζει την ποινή του σε είκοσι χρόνια φυλάκιση, ο Κολοκοτρώνης είπε:

–Θα γελάσω τον βασιλιά. Δεν θα ζήσω τόσο πολύ!

ΤΟΥ ΔΙΟΓΕΝΗ.– Όταν ο βασιλιάς Φίλιππος ο Μακεδόνας πολιορκούσε την Κόρινθο, όλοι οι Κορίνθιοι δούλευαν εντατικά επισκευάζοντας τα τείχη. Μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή ο Διογένης μέσα στο βαρέλι του, το κυλούσε πέρα – δώθε.

Όταν μερικοί τον ρώτησαν για ποιο λόγο το κάνει αυτό, ο Διογένης απάντησε:

–Όταν όλοι δουλεύουν, κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ.

ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ.– Μια μέρα στην αγορά των Αθηνών ο μεγάλος Σοφοκλής έλεγε, ότι χρειάσθηκε τρεις ημέρες για να γράψει τρεις στίχους μιας από τις αθάνατες τραγωδίες του.

–Τρεις ημέρες; απόρησε ένας μέτριος ποιητής που έτυχε να τον ακούσει. Μέσα σε τρεις ημέρες εγώ θα έγραφα 100 στίχους.

–Ναι, του απάντησε ο Σοφοκλής, αλλά θα ζούσαν μόνο τρεις ημέρες.

ΤΟΥ ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ.– Κάποτε ένας φίλος του μεγάλου συγγραφέα  Θερβάντες ζήτησε την γνώμη του για ένα σπουδαίο ζήτημα που είχε αναστατώσει την ψυχή του:

–Έχω πληροφορίες ότι με απατάει η γυναίκα μου και δεν ξέρω αν πρέπει να την πιστέψω ή όχι, του είπε.

–Πόσους ερωμένους σου είπαν πως έχει; ρώτησε ο συγγραφέας του Δον Κιχώτη.

–Ένα! απαντάει εκείνος.

–Ένα μόνο! Τότε ησύχασε, γιατί είναι πιθανότερο να βρεις γυναίκα με κανένα ερωμένο, παρά με ένα μονάχα ερωμένο.

ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ.– Όταν ο Σωκράτης ήπιε το κώνειον και οι μαθητές του τον είχαν περιτριγυρίσει και έκλαιγαν, τους ρώτησε:

–Μα, γιατί κλαίτε;

–Γιατί σε καταδίκασαν άδικα…

–Και μήπως θα θέλατε να με καταδικάσουν δίκαια!…

ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΖΕΙΝ ΕΣΤΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ.– Κάποτε πήγαν στην αρχαία Σπάρτη πρέσβεις μιας φτωχής πόλεως για να ζητήσουν σιτάρι και ένας από αυτούς μίλησε με πολυλογία. Όταν τελείωσε, οι Σπαρτιάτες του απάντησαν:

–Δεν καταλάβαμε το τέλος του λόγου σου και… ξεχάσαμε την αρχή!

Η πεινασμένη πόλη, μαθαίνοντας τι έγινε, έστειλε άλλον πρέσβη, ο οποίος, μετά το πάθημα του πρώτου, παρουσιάσθηκε στη συγκέντρωση του λαού της Σπάρτης και δείχνοντας τους αδειανούς σάκους που είχε μαζί του, είπε:

–Τα σακιά είναι αδειανά, γεμίστε τα!

Πράγματι οι Σπαρτιάτες τα γέμισαν, μα πριν  ο πρέσβης φύγει, τον φώναξαν και του είπαν:

–Δεν ήταν ανάγκη να μας ειπείς ότι τα σακιά είναι αδειανά. Τα είδαμε. Ούτε υπήρχε λόγος να μας ειπείς να τα γεμίσουμε. Το καταλάβαμε. Άλλη φορά να είσαι πιο ολιγόλογος…

ΤΟΥ ΚΟΡΜΠΙΕΡ.– Κάποτε ο Κορμπιέρ, που ήταν δικηγόρος σε μια μικρή πόλη της Γαλλίας κι έγινε υπουργός Οικονομικών του Λουδοβίκου 18ου, σε μια συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου έβγαλε από την τσέπη του το μαντήλι και την ταμπακιέρα και τα έβαλε μπροστά του πάνω στο τραπέζι.

Φανερά ενοχλημένος ο βασιλιάς του λέει:

–Κύριε Υπουργέ, δεν αδειάζουν τις τσέπες τους μπροστά στον βασιλιά.

–Φοβούμαι Μεγαλειότατε, απάντησε ο Κορμπιέρ, ότι είμαι ο πρώτος υπουργός που αδειάζει τις τσέπες του αντί να τις γεμίζει!

ΖΗΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΥ.– Ένας αυλικός του Λουδοβίκου 14ου απείλησε τον γελωτοποιό του βασιλιά:

–Εάν συνεχίσεις να με κοροϊδεύεις, θα σε διαπεράσω με το ξίφος.

Θορυβημένος από το επεισόδιο ο γελωτοποιός προσφεύγει στον βασιλιά:

–Μεγαλειότατε, απειλούν τη ζωή μου.

–Μη φοβάσαι καθόλου, απάντησε ο μονάρχης. Αν κάποιος τολμήσει να σε σκοτώσει, θα τον εκτελέσω στα επόμενα πέντε λεπτά!

–Ώ! Μεγαλειότατε, ξαναείπε ο γελωτοποιός. Δεν θα μπορούσατε να το κάμετε αυτό πέντε λεπτά νωρίτερα;

ΟΧΙ ΣΕ ΤΟΣΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ.– Η βασίλισσα της Αγγλίας Βικτωρία ήταν εξαιρετικά σεμνότυφη. Μια φίλη της κάποια μέρα της λέγει:

–Ώ, Μεγαλειοτάτη! Τι ωραία που είναι να βρίσκεται κανείς στον ουρανό μεταξύ των προφητών και των αγίων, μεταξύ του Αβραάμ και του Μωυσή, του Ηλία και του Δαυίδ…

–Όχι, όχι, απάντησε η βασίλισσα με έμφαση. Δεν είναι σωστό να βρίσκεται μια κυρία ανάμεσα σε τόσους άνδρες!…

ΡΑΔΙΟΥΡΓΙΕΣ ΑΥΛΙΚΩΝ.– Κάποτε ένας αυλικός έλεγε στον βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύον Α΄, ότι ένας άλλος αυλικός με το όνομα Φόρμπεργκ σχεδίαζε να τον δολοφονήσει. Ο Γουσταύος όμως, που ήξερε ότι ο αυλικός ήταν εχθρός του Φόρμπεργκ, του είπε:

–Πήγαινε να συμφιλιωθείς με τον εχθρό σου κι ύστερα θα μπορώ να πιστέψω αυτά που λέγεις.

ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΤΑΚΤΙΚΗ.– Μετά την επανόρθωση της βασιλείας στην Γαλλία το 1815, κάποιος παρουσιάσθηκε ενώπιον του Ταλεϋράνδου και του ζήτησε μια θέση σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών του προς στον βασιλέα.

–Ήμουν, προσέθεσε, ένας από εκείνους που ήσαν μαζί με τον βασιλέα στην Γάνδη, όταν ήταν εξόριστος.

–Στην Γάνδη; είπε ο Ταλεϋράνδος. Είσθε βέβαιος;  Ήσαστε πραγματικώς στην Γάνδη ή απλώς επιστρέψατε από εκεί;

–Δεν σας καταλαβαίνω…

–Θα σας εξηγήσω: Στην Γάνδη ήσαν περίπου επτακόσιοι βασιλόφρονες, αλλά μέχρι τώρα επέστρεψαν δεκαπέντε χιλιάδες.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.– Κάποιος βασιλιάς της Ευρώπης θαύμαζε μια ωραία κυρία της Αυλής του. Μια μέρα ρώτησε την ηλικία της.

–Είμαι 25 ετών, απάντησε η κυρία.

Μετά πέντε χρόνια ο βασιλιάς της υπέβαλε την ίδια ερώτηση. Και πάλι εκείνη απάντησε ότι ήταν 25 ετών.

–Μα, απόρησε ο βασιλιάς, το ίδιο μου είπατε προ πέντε ετών.

–Βεβαίως, Μεγαλειότατε, απάντησε ατάραχη η καλλονή. Δεν είμαι από εκείνες που λένε άλλα την μια μέρα και άλλα την άλλη!

Ο ΣΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΟΦΕΡ.– Σε μια έκθεση αυτοκινήτων που έγινε προ ετών στο Λονδίνο, πήγε και ο Ιρλανδός φιλόσοφος Μπέρναρ Σω, όπου του έγινε θερμή υποδοχή.

Δημοσιογράφοι και σχεδιαστές αυτοκινήτων τον περιτριγύρισαν και τον ρωτούσαν. Ένας δημοσιογράφος υπέβαλε την εξής ερώτηση:

–Για έναν που μαθαίνει να οδηγεί, τι είναι πιο σκληρό;

–Τα δένδρα, απάντησε λακωνικά ο Σω.

ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ.– Ένα φιλολογικό περιοδικό στην Γαλλία πλήρωσε τον Βερλαίν για την συνεργασία του, πέντε φράγκα με πέντε νομίσματα του ενός φράγκου.

Μια μέρα ο Βερλαίν πήγε και διαμαρτυρήθηκε στον ταμία:

–Δεν ντρέπεσθε; Μου δώσατε ένα φράγκο κάλπικο.

–Μη στενοχωρείσθε, είπε ο ταμίας. Να σας το αλλάξω.

Και έδωσε στον ποιητή ένα καλό νόμισμα.

–Και το κάλπικο, κύριε Βερλαίν; τον ρώτησε.

–Το κάλπικο; Είδα κι έπαθα να το ξοδέψω, απάντησε αυτός.

ΑΠΑΤΗΜΕΝΟΣ ΠΟΥ… ΑΠΑΤΑ.–Ο δούκας του Μανρύ είχε μια ωραιοτάτη γυναίκα και… πολύ πνεύμα. Όμως ήταν  κοινό μυστικό πως ήταν ένας απατημένος σύζυγος, που οι νεαροί αξιωματικοί του στόλιζαν επιμελώς το μέτωπό του, αλλά δεν του καιγόταν καρφί.

Απεναντίας μάλιστα· μια μέρα που οι αξιωματικοί του τον περίμεναν  σε δείπνο, ο δούκας άργησε να πάει και στο τέλος έφθασε ξαναμμένος και ατημέλητος.

Ο δούκας κοίταξε τους υφισταμένους του με πονηρία και ξεκουμπώνοντας την ζωστήρα του είπε με φωνή θριαμβική:

–Κύριοι, είσαστε όλοι σας κερασφόροι!… Πριν λίγο ήμουν με την… γυναίκα μου!

ΑΠΟΡΙΑ.– Ο δάσκαλος  εξηγεί στα παιδιά ότι η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο. Και τέλος ρωτά τους μικρούς μαθητές: 

–Έχει κανένας από σας καμιά απορία;

–Μάλιστα, κύριε, πετάγεται ένας πιτσιρίκος.  Την νύχτα που δεν υπάρχει ο ήλιος, γύρω από τι γυρίζει η γη;

ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΗ…– Γιαννάκη, φωνάζει αυστηρά η μαμά τον μικρό της γιο. Σου έχω ειπεί χίλιες φορές να μη τεντώνεσαι πάνω από το τραπέζι για να πιάσεις το ψωμί. Δεν έχεις γλώσσα;

–Μαμά, έχω γλώσσα, απαντάει με ειλικρίνεια ο μικρός, αλλά δεν φθάνει μέχρι το ψωμί.

ΘΡΑΣΟΣ.– Στο αναρρωτήριο ο στρατιωτικός ιατρός επιθεωρεί τους ασθενείς του λόχου.

–Πού υποφέρεις εσύ; ρωτάει ένα ασθενή.

–Εδώ στον στρατό…, απαντάει αυθόρμητα εκείνος.

 

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ.- Ο ιερέας του χωριού: ―Δεν είναι σωστό, Πανάγο, να κλαις ένα μήνα γιατί ψόφησε η αγελάδα σου. Όταν πέθανε η γυναίκα σου έκλαψες μονάχα δυο μέρες. Η γυναίκα σου άξιζε εκατό αγελάδες.

―Όχι δα, παπά μου. Αφότου χήρεψα μου πρόσφεραν άλλες πέντε γυναίκες, κανένας όμως δεν μου πρόσφερε αγελάδα.

ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΩΦΕΛΗΣΕ. ―Σας ωφέλησε, κυρία μου, το ταξιδάκι σας στα λουτρά;

―Πάρα πολύ, γιατρέ μου. Πάντρεψα και τις δύο θυγατέρες μου.

ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΑΤΑ. ―Και είναι γλωσσομαθής η μνηστή σου;

―Ξέρει πέντε γλώσσες.

―Δυστυχία σου! Η δική μου ξέρει μόνο μία και δεν μπορεί να σταματήσει…

ΣΥΜΒΟΥΛΗ.- Διάλογος στο εστιατόριο: Ο πελάτης: ―Γκαρσόν, πάρε το φιλοδώρημά σου προκαταβολικά, για να με συμβουλέψεις.

Ο σερβιτόρος: ―Πηγαίνετε να φάτε στο απέναντι εστιατόριο!…

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΜΑ.- Ρώτησαν την εκκρηκτική ηθοποιό Κιμ Νόβακ, τι ιδέα έχει για τον κεραυνοβόλο έρωτα.

Και η απάντηση της διάσημης σταρ:

―Δεν είναι κακός… Και μάλιστα εξοικονομεί χρόνο…

ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ. ―Πόσων χρονών είσαι, Ελενίτσα; ρωτάει ο θείος της.

Και η απάντησή της: ―Πέντε ετών στο σπίτι, έξη στο σχολείο και τριών στο λεωφορείο.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!- Ένας μανιώδης καπνιστής έλεγε:

―Έχω διαβάσει τόσα πολλά εναντίον του καπνίσματος, που αποφάσισα να κόψω… το διάβασμα!

ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΩΜΟΝΤΟΣ.- Μάλωσαν κάποτε δυο αδέλφια για την μοιρασιά της κληρονομίας που τους άφησε ο πατέρας τους. Επειδή δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν, κατέφυγαν σε ένα γερο-παπά, να δώσει λύση. Εκείνος τους είπε:

―Ο ένας από εσάς θα κάνει την μοιρασιά και ο άλλος θα διαλέξει πρώτος το μερίδιο που του αρέσει.

Η ΑΜΟΙΒΗ.- Επειδή το χρηματοκιβώτιο χάλασε και δεν μπορούσε κανείς να το ανοίξει, ο βιομήχανος τηλεφώνησε στον διευθυντή των φυλακών να του στείλει κάποιον από τους φυλακισμένους.

Σε λίγο φθάνει ένας κρατούμενος με συνοδεία δεσμοφύλακα. Σκαλίζει κάτι και σε ένα λεπτό το χρηματοκιβώτιο ανοίγει.

Τι σου οφείλω; ρωτάει ο βιομήχανος.

Τι να σας ειπώ; Το τελευταίο χρηματοκιβώτιο που άνοιξα, μου απέδωσε 300.000 ευρώ.

Κατηγορία: Εύθυμα  | Αφήστε σχόλιο